خیلی حال و حوصله ی توضیح ندارم ولی : کسی که فکر می کردم دوست صمیمی ام است (دوازده سال دوستی ِ نزدیک ) از گرایش ام اطلاع پیدا کرد . بسیاری از مطالبی که در وبلاگ آمده بود ، خاطراتم بود و نخواستم این به ظاهر- دوست ، چیزی از آن خاطرات بداند . مجبور شدم پاک شان کنم . بعد ها که شاید حال ام بهتر شد ، شاید در مورد ِ این دوست بگویم برای تان
.
.
.
این نامه ی حمید پرنیان عزیر را به یاد داشته باشیم
همه می دانند ، بعد ها خیلی زیاد در مورد ِ این نامه ، صحبت خواهد شد
فعلا در ایران امروز هم می توانید بخوانید
